Arcydzieła muzyki organowej - Zeszyt 11- Muzyka polska XVI-XVII wiek. Część 1

W 12. zbiorze największą część stanowią utwory z tzw. Warszawskiej Tabulatury Organowej oraz z Tabulatury Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego (która funkcjonuje pod dwiema innymi nazwami, jako: Tabulatura Marcina Leopolity oraz Tabulatura Łowicka). Tom uzupełniają także pojedyncze kompozycje z Tabulatury Christiana Loeffelholtza, Tabulatury Augusta Nörmingera, a także lutniowe opracowanie na organy.

W trzecim tomie cyklu Arcydzieła muzyki organowej, pragniemy przedstawić wybrane kompozycje hiszpańskiej muzyki organowej okresu renesansu i baroku. Twórczość ta znajduje unikalne miejsce w historii muzyki, gdyż wywodzi się z lokalnej tradycji pieśni świeckiej, która w XVI wieku zyskała popularność w całej Europie. Autorem jednych z najstarszych zachowanych na Półwyspie Iberyjskim utworów na instrumenty klawiszowe był Antonio de Cabezón. Oprócz riceraców, opartych na muzyce wokalnej, tworzył również tańce i zbiory wariacji, określone ówcześnie jako differencias lub glosas.

Do najwybitniejszych twórców hiszpańskiej muzyki klawiszowej okresu baroku należą także Pablo Bruna i Juan Cabanilles. Do popularyzacji muzyki organowej przyczynił się z kolei Antonio Martin Call.

W niniejszej publikacji zostało przedstawionych 12 wybranych kompozycji muzyki portugalskiej okresu renesansu i baroku.

Siódmy tom cyklu ARCYDZIEŁA MUZYKI ORGANOWEJ, przedstawia wybrane kompozycje północnoniemieckiej muzyki organowej XVII i XVIII wieku.

Kompozytorzy prezentowani w publikacji tworzą tzw. piątą generację twórców północnoniemieckich – w dorobku których gatunki swobodne (o często włoskiej prowieniencji) oraz preludia i fugi o wieloczęściowej budowie rozwijane były na równi z różnorodnymi formami opracowań chorałowych.

Niniejszy zbiór kierujemy do szerokiego grona odbiorców, ponieważ utwory w nim zawarte mogą być wykorzystywane nie tylko do celów pedagogicznych w szkolnictwie muzycznym, ale również przez organistów kościelnych i koncertujących jako ciekawe urozmaicenie liturgii, recitali i koncertów organowych.

Ósmy tom cyklu ARCYDZIEŁA MUZYKI ORGANOWEJ przedstawia wybrane kompozycje północnoniemieckiego mistrza Dietricha Buxtehudego.

Ditrich Buxtehude (ok. 1637-1707) to jedyna postać na muzycznej mapie baroku, której dorobek kompozytorski – zarówno pod względem bogactwa idei, opanowania wszelkich ówcześnie w muzyce klawiszowej gatunków oraz form, syntezy stylów kompozytorskich, technicznej wirtuozerii, na głębi przekazu kończąc – godny jest konfrontacji z Bachowską spuścizną muzyczną.

Niniejszy zbiór kierujemy do szerokiego grona odbiorców, ponieważ utwory w nim zawarte mogą być wykorzystywane nie tylko do celów pedagogicznych w szkolnictwie muzycznym, ale również przez organistów kościelnych i koncertujących jako ciekawe urozmaicenie liturgii, recitali i koncertów organowych.