PWM

,,Traktuję fortepian jako niczym niewyróżniający się instrument w bogatej kolekcji muzycznej. […] Z jednej strony podnieca mnie na przykład możliwość napisania czegoś w rodzaju koncertu fortepianowego, z drugiej zaś – nie bardzo wierzę, by bez popadania w banał rzucić nowe spojrzenie i wykrzesać znaczące impulsy z tego trójnożnego wspaniałego zwierzęcia.

Ale istnieje przecież coś lżejszego – zabawa, igraszka, krzywe zwierciadło, odbijające dostojne oblicze grubasa. Nie wyrafinowane gry, lecz skakanka bezproblemowego potraktowania sprawy. Nie gra na koturnach, lecz w adidasach. Przymrużenie oka w spojrzeniu na opasły instrument produkcji wzruszeń odbiorców i cierpiętniczych przeżyć ćwiczących gamy i pasaże młodocianych zakochanych w muzyce.
Ratunkiem dla kontynuacji procederu komponowania na fortepian może być [...] świadome „anty-działanie”, przedstawiające jakby w krzywym zwierciadle dotychczasowe osiągnięcia twórczości na ten instrument."

Z. Bargielski

Autor opracowania graficznego: Joanna Rusinek
Seria: Dziecięca: Kot
ISMN 9790274018023
Wersja językowa wydania: eng, pol
Liczba stron: 32
Oprawa: miękka
Nr wydania: 1
Rok wydania: 2016
Postaci: instrument solo
Format: N4 stojący (235x305 mm)

"Traktuję fortepian jako niczym niewyróżniający się instrument w bogatej kolekcji muzycznej. […] Z jednej strony podnieca mnie na przykład możliwość napisania czegoś w rodzaju koncertu fortepianowego, z drugiej zaś – nie bardzo wierzę, by bez popadania w banał rzucić nowe spojrzenie i wykrzesać znaczące impulsy z tego trójnożnego wspaniałego zwierzęcia.
Ale istnieje przecież coś lżejszego – zabawa, igraszka, krzywe zwierciadło, odbijające dostojne oblicze grubasa. Nie wyrafinowane gry, lecz skakanka bezproblemowego potraktowania sprawy. Nie gra na koturnach, lecz w adidasach. Przymrużenie oka w spojrzeniu na opasły instrument produkcji wzruszeń odbiorców i cierpiętniczych przeżyć ćwiczących gamy i pasaże młodocianych zakochanych w muzyce.
Ratunkiem dla kontynuacji procederu komponowania na fortepian może być [...] świadome „anty-działanie”, przedstawiające jakby w krzywym zwierciadle dotychczasowe osiągnięcia twórczości na ten instrument."

Z. Bargielski

Seria: Dziecięca: Kot
ISMN 979-0-2740-1831-3
Wersja językowa wydania: eng, pol
Liczba stron: 52
Oprawa: miękka
Postaci: instrument solo
Format: N4 stojący (235x305 mm)

Władysław Żeleński – „następca Moniuszki” i „najwybitniejszy polski pieśniarz spośród przedstawicieli nurtu konserwatywnego w drugiej połowie XIX wieku", wybitny liryk – zasłużył na te określenia,  komponując około stu pieśni na głos solowy i fortepian na przestrzeni  ponad sześćdziesięciu lat – od końca lat 50. XIX wieku do początku drugiej dekady wieku XX.
W świadomości sobie współczesnych Żeleński był przede wszystkim właśnie pieśniarzem.
Spośród skomponowanych przez Żeleńskiego pieśni zachowała się zdecydowana większość –  dziewięćdziesiąt dwa utwory ukończone, wszystkie oprócz jednego wydane.

Opracowując Podręcznik początkowego nauczania gry na fortepianie autorka miała na uwadze przede wszystkim opracowanie metody zaznajamiania dziecka w wieku przedszkolnym z grą na fortepianie oraz pouczenie, szczególnie początkujących nauczycieli, jak należy rozłożyć materiał przewidziany do opracowywania podczas poszczególnych lekcji, jakie przyjąć tempo pracy, jak dozować trudności zarówno muzyczne, jak i techniczne, aby nie przeciążyć dziecka i nie zniechęcić go.

Niniejsza książka jest podręcznikiem adresowanym do uczniów szkół muzycznych II stopnia i liceów muzycznych, oraz tych czytelników, którzy - mając już pewne doświadczenia w grze na instrumencie oraz opanowany materiał zasad muzyki - zechcą we własnym zakresie zdobyć wiedzę i umiejętności z zakresu harmonii. [Jacek Targosz]

Rozwój jazzu i jego teoretyczna analiza otworzyła muzykom nowe drogi poznawania świata dźwięków. Harmonia, nierozerwalnie związana z każdym gatunkiem muzyki, w jazzie znalazła najbardziej podatny grunt dla wspaniałej ewolucji. Powinniśmy sobie uświadomić, że łamanie pewnych skostniałych zasad i poszukiwanie nowych dróg, są domeną jazzu. Dają one artystom jazzowym nieograniczone możliwości i wypełniają niszę w dzisiejszej twórczości muzycznej [...] Edukacja w zakresie muzyki jazzowej i jej elementów traktowana jest u nas marginalnie, bardziej jako zaspokajanie niegroźnego hobby młodych muzyków, a poważne zachodnie podręczniki jako ciekawostki.

Pojęcie nowoczesności jest wieloznaczne i zmienne - a zwłaszcza w odniesieniu do stylów w sztuce - każde pokolenie rozumie pod tym słowem coś innego. ''Podstawy harmoniki nowoczesnej'' nie są jednak pracą o stylach. Są jedynie próbą teoretycznego i syntetycznego spojrzenia na problematykę harmoniczną od chwili rozerwania przez muzykę więzów systemu tonalnego dur-moll i przewartościowania tradycyjnego podziału wspólbrzmień na konsonanse i dysonanse, tzn. od przełomu w muzyce u progu XX stulecia (przede wszystkim w twórczości C.Debussy'ego). (...)

Niezwykle popularny i lubiany Polonez a-moll, rozpowszechniony pod tytułem „Pożegnanie Ojczyzny”, uważany był od dawien dawna za dzieło Michała Kleofasa Ogińskiego.

Autor okładki: Maria Ekier
Autor opracowania: Jan Ekier, Paweł Kamiński
Seria: Chopin, WN miniaturowe
ISMN 979-0-2740-2017-0
Wersja językowa wydania: eng, pol
Liczba stron: 94
Oprawa: miękka
Nr wydania: 2
Rok wydania: 2017
Postaci: instrument solo
Format: A5 stojący (145x205 mm)

Publikacja zawiera trzy polonezy (G-dur, d-moll, g-moll) Karola Kurpińskiego, znakomitego kompozytora oraz animatora warszawskiego życia muzycznego. Utwory te stanowią godną reprezentację modnego w XVIII i XIX wieku gatunku poloneza. Kompozytor połączył w nich pełną wdzięku melodykę z figuracjami w stylu brillant.
Polonezy zawarte w publikacji opatrzone zostały aplikaturą dostosowaną do dłoni średniej wielkości, opracowania dokonała Agnieszka Kopińska. Utwory można włączyć w proces kształcenia młodych pianistów, ale mogą także stanowić wyzwanie interpretacyjne dla dojrzałych muzyków.

Karol Kurpiński to wybitna postać warszawskiego świata muzycznego 1. połowy XIX wieku. Był kompozytorem oraz organizatorem życia muzycznego. W swoim dorobku ma sporą liczbę polonezów, napisanych na różne obsady instrumentalne. W niniejszym wydaniu prezentujemy trzy spośród nich (E-dur, f-moll, A-dur) przeznaczone na fortepian.
Polonezy zawarte w publikacji opatrzone zostały aplikaturą dostosowaną do dłoni średniej wielkości, opracowania dokonała Agnieszka Kopińska. Utwory można włączyć w proces kształcenia młodych pianistów, ale mogą także stanowić wyzwanie interpretacyjne dla dojrzałych muzyków.

• ISMN 979-0-2740-2067-5
• Wersja językowa wydania: pol., Eng.
• Liczba stron: 160
• Oprawa: miękka
• Nr wydania: 1
• Rok wydania: 2018
• Postaci: partytura
• Format: N4 stojący (235x305 mm)

Tytuł utworu został zaczerpnięty z opowiadania Josepha Conrada.

Ważnym elementem utworu jest dialog pomiędzy poszczególnymi instrumentami oraz płynność wykonania przepływających pomiędzy nimi motywów.

Utwór zdobył I nagrodę w 56 Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda.

Seria: Muzyka Naszych Czasów
ISMN 979-0-2740-2157-3
Wersja językowa wydania: eng, pol
Oprawa: miękka
Nr wydania: 2018
Postaci: partytura
Format: N4 leżący (305x235 mm)

"Utwór powstał na zamówienie Leopold-Mozart-Kuratorium Augsburg e.V., partnera Uniwersytetu Augsburgskiego we współpracy z Mozartbüro Miasta Augsburga z przeznaczeniem na 10. Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Leopolda Mozarta 2019.
Tytuł nie przypadkiem zawiera w sobie słowa solo i sole (słońce) - Soleos jest bowiem przełożeniem na język muzyki powolnego rozpalania się gwiazdy, które nieuchronnie prowadzi do maksymalnego wrzenia. Utwór składa się z czterech części o podobnym czasie trwania. Wewnętrzne napięcie tej kompozycji narasta od środkowego punktu czwartej części, by w następującej tam kulminacji osiągnąć wyładowanie.
Partia skrzypiec wykorzystuje różnorakie sposoby artykulacji, takie jak sul ponticello, ricochet, saltando, efekty szumowe, a także grę w najwyższym możliwym rejestrze. Instrument solowy nie ucieka przy tym ani przed kantyleną, ani przed wirtuozerią. W kilku miejscach odnaleźć tu można dalekie nawiązania do figur stylistycznych muzyki Leopolda Mozarta i jego epoki.
W tym utworze po raz kolejny zastosowałam metodę iluzorycznej wolności partii elektronicznej, co pozwala na pewną swobodę wykonawczą solisty. Chciałabym, by Soleos był interpretowany tak, żeby za każdym razem brzmiał inaczej. Mimo precyzyjnego zapisu wykonawca może bowiem znaleźć tu materiał do stworzenia osobistej wizji tego utworu." [Elżbieta Sikora]

Utwór powstał dzięki wsparciu finansowemu Forberg-Schneider-Stiftung.

Nagranie dostępne jest na stronie www.pwm.com.pl/sikora/soleos/index.html

Seria: Strumento
ISMN 979-0-2740-2568-7
Wersja językowa wydania: eng, pol
Liczba stron: 20
Oprawa: miękka
Nr wydania: 1
Rok wydania: 2019
Postaci: instrumenty muzyczne, instrument solo + cd / audio access
Format: N4 stojący (235x305 mm)

Solfeż I Ćwiczenia 1- i 2-głosowe w tonacjach do 3 znaków chromatycznych

Część pierwsza „Solfeża” zawiera ćwiczenia w tonacji C-dur i a-moll wraz ze zmianami chromatycznymi (alteracje) oraz w tonacjach do trzech znaków. Większość czytanek stanowią wyjątki z dzieł kompozytorów polskich i obcych oraz polskie pieśni ludowe. Ćwiczenia należy wykorzystywać jako materiał: a) do opracowania na lekcjach w szkole, b) do czytania a vista, c) do samodzielnego opracowania przez ucznia w domu. [Józef Karol Lasocki]

Autor opracowania: Jan Ekier, Paweł Kamiński
Autor okładki: Maria Ekier
Seria: Chopin, WN miniaturowe
ISMN 979-0-2740-2019-4
Wersja językowa wydania: eng, pol
Liczba stron: 82
Oprawa: miękka
Nr wydania: 2
Rok wydania: 2017
Postaci: instrument solo
Format: A5 stojący (145x205 mm)

Powszechnie znane i lubiane sonatiny autorstwa J. A. Bendy, F. Kuhlaua, A Diabellego i in. Publikacja została zamieszczona w programie nauczania zatwierdzonym do użytku szkół muzycznych I stopnia.

Podręcznik jest przeznaczony dla pedagogów i uczniów szkół muzycznych. Zawiera propozycje gam durowych, molowych, pasaży i interwałów w formie etiud w przebiegach chromatycznych od e do es1. Materiał nutowy, który został podzielony na trzy części, opiera się na schematach rytmicznych, melodycznych oraz artykulacyjnych.

Autor okładki: Agnieszka Dobosz
ISMN 979-0-2740-2035-4
Wersja językowa wydania: eng, pol
Liczba stron: 32
Oprawa: miękka
Nr wydania: 1
Rok wydania: 2018
Postaci: instrument solo
Format: N4 stojący (235x305 mm)

Zbiór, obejmujący kompozycje przeznaczone na 3- i 4-głosowy chór dziecięcy lub żeński, stanowi ostatnie ogniwo cyklu 24 pieśni chóralnych a cappella do słów Joanny Kulmowej. Treści ujęte w poezji (np. w wierszach Zbójcy świerki, Rzeka, Echo i echo) kompozytor przedstawia za pomocą środków muzycznych, co pobudza wyobraźnię wykonawców i zachęca do wspólnego muzykowania. Autor słów: Joanna Kulmowa

„Niniejszy tom stanowi uzupełnienie podstawowego korpusu źródłowego wydania Dzieł Karola Szymanowskiego, zawiera bowiem szkice do utworów niedokończonych, nieznanych i planowanych, które jednak ze względu na swą muzyczną zawartość mogą służyć do interesujących studiów nad twórczością kompozytora, jak również stanowić kanwę możliwych opracowań, zwłaszcza rekonstrukcji dzieł. Karol Szymanowski zostawił po sobie około tysiąca taktów różnego rodzaju szkiców. Niektóre z nich przedstawiają wyraziście zarysowane fragmenty planowanych utworów, możliwych do zrekonstruowania, inne są ledwie szkieletowe, często niepozwalające na próbę odtworzenia dzieła lub nawet określenia jego pochodzenia. Znaczną część stanowią szkice bardzo drobne, w postaci pojedynczych taktów lub luźnych motywów zanotowanych pośród rozmaitych kompozycji”.

Podręcznik opracowany w sposób łatwy i przystępny dla samouków, jest też odpowiedni dla uczniów szkół i ognisk muzycznych. Zawiera szereg etiud i utworów oryginalnych na akordeon, a także transkrypcje najbardziej wartościowych pozycji z literatury muzycznej, głównie fortepianowej.

Szkoła obejmuje ona zakres kilku najczęściej używanych, a zarazem najłatwiejszych tonacji i opiera się przede wszystkim na materiale okresu klasycznego, gdyż bez poznania literatury klasycznej nie może być mowy o studiach nowoczesnej muzyki gitarowej. Nie wyczerpuje wszystkich problemów gry, lecz daje jej podstawy, a tym samym powinna zachęcić do dalszych studiów i umożliwić je. 

Celem niniejszej „Szkoły” jest przyspieszenie nauki gry na fortepianie przez jej uproszczenie oraz zaznajomienie ucznia z podstawowymi wiadomościami z zakresu teorii muzyki. Ponieważ nauka o kluczach muzycznych jest dla dziecka na ogół nieco za trudna, autorka uczy jednocześnie czytania nut basowych oraz wiolinowych bez kluczów i zaznajamia ucznia z kluczami dopiero wtedy, gdy sam się przekona o konieczności ich wprowadzenia. Tym sposobem umożliwia autorka uczniowi grę równocześnie w wiolinie i basie, poczynając od pierwszych ćwiczeń, które nie są przez to utrudnione, a uczniowi nie sprawiają przykrości i nie powodują straty czasu, nieuniknionej wówczas, gdy uczący się gra początkowo tylko w kluczu wiolinowym, a potem dopiero w kluczu basowym. Od pierwszych lekcji uczeń jest również przyzwyczajany do gry na czarnych klawiszach i rozwijana jest technika palcowa obu jego rąk jednocześnie. Ćwiczenia są ugrupowane w takim porządku, aby uczeń mógł korzystać z niniejszej „Szkoły” bez potrzeby uzupełniania jakichś problemów przy pomocy dodatkowych ćwiczeń.

Szkoła jest przeznaczona dla ucznia, który przez 3 lata nauki pod kierunkiem pedagoga ma zdobyć podstawową umiejętność gry na instrumencie. Jest rzeczą oczywistą, że każdy uczeń wymaga odrębnego podejścia pedagogicznego. Wybór właściwej metody pozostawia się decyzji nauczyciela.

Celem podręcznika jest nauczenie młodych kandydatów na waltornistów gry na instrumencie, opierając się na najlepszych wzorcach – niemieckich, amerykańskich, angielskich i holenderskich. Wszelkie nowe elementy wprowadzane są stopniowo, zawsze na kilku przykładach popularnych utworów i melodii, w większości polskich. Taki układ materiału sprawia, że poznanie kolejnego elementu przychodzi naturalnie, najpierw poprzez znaną piosenkę. Uczeń ma potrzebę zagrania melodii, którą zna i lubi, więc chętnie i łatwo opanowuje nowe ogniwo umiejętności. Widzi konieczność nauczenia się czegoś nowego, aby móc zagrać coś, co od dawna zna. Od razu nowa umiejętność znajduje zastosowanie, a nauka staje się przyjemnością.

Sztuka aranżacji w muzyce jazzowej i rozrywkowej Wojciecha Kazimierza Olszewskiego stanowi kontynuację i poszerzenie tematyki zarysowanej w Podstawach harmonii we współczesnej muzyce jazzowej i rozrywkowej (PWM 2009). W prezentowanej publikacji Autor wyjaśnia podstawowe pojęcia związane z aranżacją muzyczną dziedziną artystyczną jednak w dzisiejszym świecie mocno związaną z funkcją usługową. (...)

Sztuka improwizacji jazzowej jest trzecią publikacją autorstwa Wojciecha Kazimierza Olszewskiego wydaną przez PWM. Ma uzupełnić wiedzę o muzyce jazzowej ucznia / studenta / melomana z zakresu najważniejszego elementu rozwojowego tej muzyki improwizacji.

Zbiór 15 najpopularniejszych piosenek Zespołu Pieśni i Tańca Śląsk zawiera utwory napisane do słów ludowych oraz Z. Pyzika i S. Hadyny. Melodie to głównie pieśni i tańce związane z folklorem śląskim, zwłaszcza folklorem ziemi cieszyńskiej, Beskidów i Górnego Śląska.

Popularne utwory na skrzypce i fortepian - zeszyt 1

Utwory w publikacji:
Vittorio Monti - Czardasz
Antonin Dworzak - Humoreska
Henryk Wieniawski - Kujawiak
Luigi Boccherini - Menuet
Nikołaj Rimski-Korsakow - Pieśń hinduska
Enrico Toselli - Serenada
Johannes Brahms - Walc

Popularne utwory znanych kompozytorów (J. S. Bach, F. Schubert, P. Czajkowski i in.) na skrzypce i fortepian.

"Śpiewnik pieśni kościelnych" zawiera wybrane pieśni w układzie czterogłosowym na organy bez pedału - na cały rok liturgiczny. Jest przeznaczony przede wszystkim dla początkujących organistów, legitymujących się wykształceniem muzycznym na poziomie szkoły muzycznej II stopnia. Podstawą opracowania tego zbioru jest najnowszy "Śpiewnik kościelny” ks. Jana Siedleckiego, wydany w Krakowie w 1994 roku. (...)

Utworki ze Światka dziecięcego przeznaczone są dla dzieci najmłodszych, które mogą je grać nie znając jeszcze nut. Wszystkie ćwiczenia mogą być wykonywane non legato. Jeżeli dziecko nie potrafi piosenki zaśpiewać, może deklamować słowa zgodnie z rytmem melodii. 

Teoria jazzu – od podstaw do poziomu zaawansowanego to innowacyjny podręcznik napisany z myślą o studentach jazzu, absolwentach studiów jazzowych oraz o poszerzającym się gronie studentów muzyki klasycznej zainteresowanych improwizacją jazzową.

Niniejsza publikacja zawiera transkrypcje popularnych utworów m. in. Ave Maria w opracowaniu różnych kompozytorów, kilka preludiów Chopina oraz dwie części z sonat Beethovena. Ciekawa jest propozycja rozmieszczenia tematów i akompaniamentu pomiędzy dwoma manuałami a pedałem. Transkrypcje organowe mogą stanowić materiał uzupełniający dla średnio zaawansowanych uczniów, nadają się również do wykonań prywatnych na różne uroczystości.

Seria: Muzyka Naszych Czasów
ISMN 979-0-2740-2155-9
Liczba stron: 20
Oprawa: miękka
Nr wydania: 1
Rok wydania: 2018
Postaci: partytura
Format: A4 stojący (210x297 mm)